Bruggenbouwer



Door wie hij was, heeft Danyel in zijn leven vele bruggen geslagen tussen de harten van mensen.

Danyel was altijd tevreden, hij mopperde bijna nooit. Natuurlijk liet hij zich horen bij echte ongemakken of pijn, maar verder was Danyel een heel rustig kind.

Hij vond lichamelijk contact heel fijn. Lekker in je arm liggen, warm en veilig, en luisteren naar de geluiden om hem heen. Hij luisterde graag naar muziek, vond het fijn als je voor hem zong, of voorlas.

Mensen die Danyel leerden kennen werden op slag "verliefd". Hij wist mensen te raken met zijn lieve blik. Aan de buitenkant was Danyel een "gewoon" en gezond kind. Een knap jochie, blond haar en grote blauwe ogen. Soms was het moeilijk om je voor te stellen dat er toch zoveel "mis" was in zijn koppie. Deze tegenstelling was voor veel mensen moeilijk te bevatten.

Een goede vriendin van ons heeft het heel mooi weten te omschrijven:
Danyel is hier geweest om de harten van mensen te openen. Door het geven van zijn eigen liefde, en de onbaatzuchtige liefde die hij wist op te roepen, inspireerde hij mensen om een wending aan het leven te geven. Om dieper te graven in zichzelf, en te proberen het beste uit zich te halen en een verandering in beweging te zetten.